ΡΙΖΟΤΟ ΜΕ ΚΑΠΝΙΣΤΗ ΜΕΛΙΤΖΑΝΑ ΚΑΙ ΤΡΑΓΑΝΟ ΠΡΟΣΟΥΤΟ

 

Υλικά

250 γρ. ρύζι αρμπόριο
½ κρεμμύδι ψιλοκομμένο
4 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο
1 μικρό ποτήρι λευκό κρασί
1 λίτρο ζωμό λαχανικών
1 μεγάλη μελιτζάνα
2 ντομάτες ξεφλουδισμένες και ξεσποριασμένες
1 κουταλιά ελαιόλαδο
αλάτι, φρεσκοτριμμένο πιπέρι
6 φέτες προσούτο
λίγη μαργαρίνη
1 πράσο ψιλοκομμένο
1 σκελίδα σκόρδο λιωμένο
1 κολοκυθάκι κομμένο μικρά μπαστουνάκια
1 κουταλιά της σούπας γραβιέρα
λίγο τριμμένο κάρδαμο
μερικά φρέσκα φύλλα βασιλικού και μαϊντανού
αλάτι, φρεσκοσπασμένο πράσινο πιπέρι

Εκτέλεση

Τρυπήστε τη μελιτζάνα σε πολλά σημεία στην επιφάνειά της με ένα πιρούνι. Ψήστε τη σε απευθείας επαφή με φλόγα, είτε σε σχάρα με κάρβουνα είτε σε φλόγα γκαζιού. Ξεφλουδίστε την προσεχτικά και κόψτε τη σε κυβάκια. Σε ένα τηγάνι βάλτε την ξεφλουδισμένη ντομάτα να ζεσταθεί και ρίξτε τη μελιτζάνα. Ανακατέψτε, αλατοπιπερώστε και αφήστε να τραβήξει τα υγρά του. Προσθέστε μία κουταλιά ελαιόλαδο. Σε κατσαρόλα ρίξτε το κρεμμύδι και το ελαιόλαδο και αφήστε τα να σωταριστούν χωρίς να πάρουν χρώμα. Προσθέστε το ρύζι και ανακατέψτε με ξύλινη κουτάλα μέχρι να γυαλίσει. Σβήστε με το λευκό κρασί και προσθέστε λίγο λίγο τον ζωμό λαχανικών μέχρι να βράσει το ρύζι. Σε ένα στρογγυλό τσέρκι διπλώστε τις τέσσερις φέτες προσούτο και ψήστε τις σε δυνατό φούρνο (ώστε να αποκτήσουν κυκλικό σχήμα) μαζί με τις υπόλοιπες δυο φέτες απλωμένες δίπλα στο ταψί. Σε τηγάνι βάλτε τη μαργαρίνη με το πράσο, το σκόρδο, και το κολοκυθάκι και αφήστε τα να σωταριστούν. Προσθέστε όσο ρύζι και μελιτζάνα επιθυμείτε, το κάρδαμο, ζωμό λαχανικών αν χρειαστεί, τις δυο φέτες τραγανό προσούτο θρυμματισμένες, τη γραβιέρα, αλατίστε, πασπαλίστε με το πράσινο πιπέρι και προσθέστε τα φρέσκα αρωματικά. Σερβίρετε το ριζότο μέσα στο στεφάνι από προσούτο.

ΤA ΔΩΡA ΤΗΣ ΓΗΣ

Το σιτάρι και το ρύζι είναι τα δύο περισσότερο καλλιεργήσιμα δημητριακά στον πλανήτη. Συνιστούν την πρώτη ύλη της βασικής τροφής μεγάλου μέρους του πληθυσμού της γης από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Στη μετά την ανακάλυψη της Αμερικής εποχή, ήρθε να προστεθεί το εξίσου σημαντικό καλαμπόκι καταλαμβάνοντας την τρίτη θέση στις προτιμήσεις μας, καλύπτοντας τις ανάγκες του ολοένα αυξανόμενου δημογραφικού προβλήματος. Μαζί με τη σίκαλη, τη βρόμη, το κριθάρι, το κεχρί και τον φαγόπυρο στήριξαν την εξελικτική πορεία της ανθρωπότητας. Η τεράστια αυτή προσφορά του επιούσιου, σε όλες τις μορφές και τις συνθέσεις σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του πλανήτη, μαρτυρεί τη σχέση των δώρων της φύσης με την πορεία του πολιτισμού. Με τη δημιουργία των παραγώγων όπως τα ζυμαρικά δίνεται πνοή για την άνθηση της μαγειρικής τέχνης και επιπρόσθετα προοδεύουν οι τρόποι της τεχνικής επεξεργασίας τους. Στον ελλαδικό χώρο η καλλιέργεια των δημητριακών είναι πανάρχαιη. Ενδεικτική είναι η σημασία που τους έδιναν οι αρχαίοι Έλληνες, θεωρώντας τα προστατευόμενα από μια θεά τους, τη Δήμητρα, και έτσι παραμένουν μέχρι τις μέρες μας εφόσον εξακολουθεί να χρησιμοποιείται το προσωνύμιο τους. Η διατροφική αξία τους είναι τεράστια. Το σημαντικότερο πλεονέκτημα των δημητριακών είναι η υψηλή περιεκτικότητά τους σε υδατάνθρακες που χαρίζουν ενέργεια στον οργανισμό. Επίσης είναι σημαντική πηγή βιταμινών Β, αλλά και μετάλλων και πρωτεϊνών. Δεν μπορούν όμως να προταθούν ως βασική τροφή σε δίαιτες που απαιτούν αρκετό ασβέστιο ή αμινοξέα. Τα τελευταία χρόνια έχει τονιστεί η σημασία της κατανάλωσης δημητριακών ολικής άλεσης, ειδικότερα τις πρωινές ώρες που ο οργανισμός χρειάζεται αρκετή ενέργεια. Τα δημητριακά αυτά που διατηρούν τον φλοιό τους, το πίτυρο και το ενδοσπέρμιο τους παρουσιάζουν πλεονέκτημα έναντι των ραφιναρισμένων (που συχνά εμπλουτίζονται με «βόμβες» ζάχαρης), σε διαλυτές και αδιάλυτες φυτικές ίνες, φυλλικό οξύ, ω-3, μαγνήσιο, σίδηρο, φώσφορο και ψευδάργυρο. Στην εποχή της συνεχούς πληροφόρησης, οι πληροφορίες που αφορούν τη σωστή διατροφή είναι οι πιο σημαντικές.